Pork Pie

Pork Pie – historia europejskiego zespołu jazzrockowego

Pork Pie to europejska grupa muzyczna, która działała w latach 1973–1976, grając w stylu fusion, łącząc elementy jazzu i rocka. Zespół powstał z inicjatywy holenderskiego pianisty i keyboardzisty Jaspera van ’t Hofa, który zebrał wokół siebie utalentowanych muzyków z różnych krajów. Ich twórczość, choć krótka, miała znaczący wpływ na rozwój gatunku jazz-rocka w Europie. W niniejszym artykule przyjrzymy się historii zespołu, jego składzie oraz osiągnięciom artystycznym.

Powstanie zespołu

Pork Pie zostało założone w Monachium w 1973 roku przez Jaspera van ’t Hofa, który wcześniej współpracował z różnymi artystami, w tym z Jeanem-Lukiem Pontym oraz basistą Peterem Trunkiem. Jego celem było stworzenie zespołu, który łączyłby jazz z rockiem oraz wykorzystywałby elektronikę do poszerzenia brzmienia instrumentów klawiszowych. W skład grupy weszli: Charlie Mariano, amerykański saksofonista włoskiego pochodzenia; Philip Catherine, belgijski gitarzysta; Aldo Romano, włoski perkusista; oraz Henri Texier, francuski kontrabasista.

Nazwa zespołu pochodzi od utworu „Goodbye Pork Pie Hat” autorstwa Charles’a Mingusa, który został dedykowany legendarnemu saksofoniście Lesterowi Youngowi. To właśnie nawiązania do klasycznych kompozycji jazzowych i dążenie do innowacji artystycznych wyróżniały Pork Pie na tle innych grup muzycznych tamtego okresu.

Skład i muzyka

W początkowym składzie zespołu Henri Texier grał na kontrabasie, jednak po pół roku jego miejsce zajął Jean-François Jenny-Clark. Ten francuski kontrabasista wniósł do grupy nowe brzmienia i pomysły aranżacyjne, co przyczyniło się do dalszego rozwoju stylistyki Pork Pie. Muzycy skupiali się na swobodnej improwizacji i eksperymentowaniu z różnymi formami muzycznymi. Dzięki temu ich koncerty były dynamiczne i pełne niespodzianek.

Muzyka Pork Pie charakteryzowała się bogatym brzmieniem klawiszy van ’t Hofa, melodyjnymi liniami gitary Catherine’a oraz ekspresyjnymi solówkami saksofonowymi Mariano. Zespół skutecznie integrował jazzowe harmonie z rockową energią, co przyciągało różnorodną publiczność. Ich podejście do gry było nowatorskie jak na tamte czasy i można je porównać do osiągnięć amerykańskich zespołów fusion takich jak Mahavishnu Orchestra czy Weather Report.

Osiągnięcia i nagrania

Pork Pie nagrało dwie albumy studyjne: „Transitory” w 1974 roku oraz „The Door Is Open” w 1976 roku. Oba albumy spotkały się z pozytywnym odbiorem krytyków i publiczności. „Transitory” ukazał się jako debiutancki krążek grupy i zawierał wiele improwizowanych utworów oraz oryginalnych kompozycji. Z kolei „The Door Is Open” kontynuował eksplorację dźwięków fusion, prezentując bardziej dojrzałe podejście do aranżacji.

Choć działalność Pork Pie była stosunkowo krótka, ich koncerty pozostawiły trwały ślad w historii jazzu europejskiego. Jednym z najbardziej pamiętnych występów był koncert w Balve na Balver Hohle Jazzfestival w 1974 roku. Nagranie tego koncertu ukazało się później jako bootleg zatytułowany „Pork Pie Balver Hohle Jazzfestival, Germany, July 27, 1974”. Zarejestrowano na nim znakomite wykonania utworów zespołu oraz ich wyjątkowe umiejętności improwizacyjne.

Reaktywacja zespołu

Po rozpadzie zespołu w 1976 roku każdy z jego członków podjął różne muzyczne ścieżki kariery. Jednak w 1992 roku Pork Pie zostało reaktywowane w prawie oryginalnym składzie: Jasper van ’t Hof, Philip Catherine oraz Charlie Mariano powrócili do wspólnego grania. Do grupy dołączył Don Alias, co wzbogaciło brzmienie zespołu o dodatkowe instrumenty perkusyjne. Reaktywacja pozwoliła na przypomnienie fanom o twórczości Pork Pie oraz przyniosła nowe inspiracje.

W 1997 roku zespół nagrał album „Operanoïa”, który zawierał kompozycje będące kontynuacją ich wcześniejszego stylu. Choć nie osiągnął on takiej popularności jak wcześniejsze wydania, to jednak pokazał ewolucję dźwięków zespołu oraz ich zdolność do adaptacji w zmieniającym się świecie muzyki.

Podsumowanie

Pork Pie to przykład europejskiego zespołu jazzrockowego, którego działalność miała miejsce w latach 70-tych XX wieku. Ich unikalne podejście do muzyki fusion przyciągało uwagę krytyków i publiczności na całym świecie. Choć grupa rozpadła się po kilku latach działalności, jej wpływ na rozwój jazzu i rocka jest niezaprzeczalny. Dzięki talentowi swoich członków oraz innowacyjnemu podejściu do gry pozostali w pamięci miłośników jazzu jako jedna z najciekawszych formacji tamtego okresu. Reaktywacja zespołu w latach 90-tych dowodzi tego, że ich muzyka nadal inspiruje i fascynuje kolejne pokolenia słuchaczy.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).